Klamstwo, klamstwem uzasadniane

Ktoś zaglądnął do archiwum bloga szukając czegoś o kłamstwie i przypomniał mi tekst pisany z okazji obchodzonego w marcu „Dnia bez kłamstwa”. KLIK
Wróciłem do ówczesnych rozważań i przypomniałem sobie tamten tekst.
Mawiano kiedyś „Papier wszystko przyjmie”, a teraz to miejsce zajął przepastny Internet. Każdy pisać może, trochę lepiej lub trochę gorzej…
Czy jest w tych słowach jakaś siła sprawcza? Przypuszczam, że wątpię – mawiano kiedyś. I przynajmniej to jest poza dyskusją.

   Tak się złożyło, że w sąsiedniej Białorusi minęło właśnie 2 lata od sfałszowanych wyborów, o których wie cały świat i co?
„Car” Białorusi świętował po swojemu, a maltretowana przez niego opozycja po swojemu. Nawet w Polsce odbył się solidarnościowy marsz, mający przypomnieć światu o fałszerstwie i jego skutkach. Czy to coś dało?
Inny przykład? Proszę bardzo .
Inny „Car” tym razem samozwaniec Putin ogłosił światu „specjalną operację” na Narodzie Ukraińskim w celu …
Wojna na Ukrainie. Dla Rosji to „specjalna operacja wojskowa”.
Atak na Ukrainę poprzedziło telewizyjne wystąpienie Władimira Putina, w którym poinformował, że podjął decyzję o przeprowadzeniu „specjalnej operacji wojskowej” w celu ochrony osób „cierpiących nadużycia i ludobójstwo przez reżim kijowski”. Putin wysłał wojska na Ukrainę w odpowiedzi na prośbę przywódców samozwańczych republik Donieckiej i Ługańskiej, które wcześniej Rosja uznała za niepodległe i podpisała z nimi umowy o współpracy i wzajemnej pomocy
LINKTu też mamy rocznicę. Właśnie mija 8 lat od wielkiej machlojki jaką była akcja plebiscytowa,  po której Rosja wcieliła w skład swojego imperium te dwie republiki. Teraz zamierza powtórzyć ten manewr i przeprowadzić podobne referendum w okupowanej części Ukrainy.
Sądzę, że mimo oporów niemal całego świata przeprowadzi to z takim samym skutkiem jak poprzednio i tak, jak się to zdarzało wiele razy w historii świata.
A nasze podwórko lepsze?
Właśnie wygasły kadencje dwóch instytucji kontrolujących TVP – Rady Mediów Narodowych oraz Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Ale PiS już przed laty zadbał, by sejmowa większość – czyli prezes Jarosław Kaczyński – kontrolowała obie te instytucje.
Najpierw kończy się kadencja RMN – upływa w drugiej połowie lipca. To nowe ciało, utworzone w 2016 r. przez PiS tylko po to, by przejąć kontrolę nad władzami TVP i Polskiego Radia oraz Państwowej Agencji Prasowej. PiS przekazał mu prawo do powoływania i odwoływania prezesów i zarządów spółek telewizyjnej i radiowej, które dotąd przynależne było ciału konstytucyjnemu, jakim jest Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. W ten sposób PiS zagwarantował sobie pełnię władzy nad tymi mediami…
Czytamy w Wyborczej – szczęśliwie nie należącej jeszcze do koncernu Obajtka: LINK
Tydzień temu odbyły się wybory do współczesnego „Radiokomitetu”, czyli do Krajowej Rady Mediów Narodowych.
Narodowych – przypominam…
I wiecie Państwo kto wygrał? Zaskoczenia nie było. Przewodniczącym na kolejną kadencję wybrano doskonałego i sprawdzonego fachowca jakim  okazał się Krzysztof Czabański, a członkiem RMN pozostała ponownie wybrana posłanka PiS Joanna Lichocka, ta sama która była tam poprzedniej kadencji, a do historii polskiego sejmu weszła pocierając sobie środkowym palcem oko, gdy ją zaswędziało.
Warto dodać i to, że: Kadencja członka Rady Mediów Narodowych trwa 6 lat. Trzech z nich wybiera Sejm, natomiast dwóch powołuje prezydent spośród kandydatów wskazanych przez największe kluby opozycyjne.
Podobno każda partia rządząca i to w każdym kraju stara się podporządkować sobie media i to na różne sposoby. Ostatnie wyczyny naszych wschodnich sąsiadów w tym względzie pokazują jaką drogą może podążać i nasza władza. Władza przejmie i podporządkuje sobie wszystkie media, a w nich będzie nam wciskać wygodną sobie „prawdę”. Będą też podjęte próby zastraszania takich jak my blogerów próbujących wypowiadać się w imieniu własnym i w interesie publicznym zarazem. Czy zamkną nam buzie? To czas pokaże.
Od jakiegoś czasu audycje nadawane przez Jedynkę Polskiego Radia w języku białoruskim poprzedza komunikat:
A teraz nadamy audycję dla mieszkańców Białorusi, którzy na co dzień pozbawieni są rzetelnej i obiektywnej informacji…
Rzetelna i obiektywna… Pod takim zarządem nie może być inna, prawda?
Teraz trwa pora sejmowych, a więc i politycznych wakacji. Opozycja szydzi sobie z przeciwników, że na urlopy odeszli ludzie piszący przekazy dnia dla ludzi władzy i dlatego zapanował wielki chaos, choćby w objaśnianiu przyczyn zablokowania pieniędzy przeznaczonych na realizację Polskiego Ładu, czy Planu Odbudowy. Jeden domaga się pieniędzy bo jesteśmy cacy i w dodatku  potężni jak nigdy, inny mówi wręcz przeciwnie: Łaski bez. Damy sobie radę. Mamy swojego prezesa NBP, który jak będzie potrzeba to dodrukuje pieniędzy, a w ogóle to po co nam Unia… Jesteśmy potężnym krajem zamieszkałym przez dumny naród itd. itd.

Zdjęcie na wstępie pochodzi z Internetu i ma znaczącą wymowę. W komentarzy do niego ktoś zareagował wklejeniem mema o jeszcze bardziej wymownej treści.(Powyżej)
Co Państwo o tym sądzą?


Międzynarodowy Dzień Bez Kłamstwa? A może i bez kłamczuchów?

Gdy usłyszałem w radio o tym dniu, to się zamyśliłem głęboko.
Przyszło mi na myśl pytanie skierowane kiedyś do premiera naszego kraju:
– Jak żyć panie premierze?
Inny to był premier i to niekarany za kłamstwo wyborcze. Rysowany bez długiego nosa, który jak pamiętamy z dzieciństwa zdradzał Pinokia zawsze wtedy gdy skłamał.
Oto co znalazłem w kalendarzu świąt nietypowych pod datą 28 marca 2022 r (Kalbi.pl)
W życiu zdarzają się sytuacje, kiedy uznajemy, że lepiej skłamać, aby np. nie ponieść konsekwencji za czyn zabroniony, albo kogoś nie urazić. Międzynarodowy Dzień Bez Kłamstwa zwraca uwagę na to, że najlepiej żyć uczciwie, ponieważ nieprawda prędzej czy później wyjdzie na jaw i może mieć przykre konsekwencje.
Zaglądnąłem do Internetu, aby upewnić się co do historii i kariery terminu Fake news. Jest co czytać. Każdy może sam to sobie wygoglować i upewnić się co do tego, że kłamstwo ma tak długą historię jak ludzkość, a fake news – czyli post prawda jest młokosem, prawie takim jak Internet.
Moją uwagę zwrócił komentarz usłyszany w TVN 24, a dotyczący rosyjskiego generała Gierasimowa, twórcy koncepcji nowego podejścia do wojny zwanej Doktryną Gierasimowa.
Oto główne założenia podejścia do tematu WOJNY.
Doktryna nazwana od jego nazwiska odwraca dotychczasowe prawa wojny. Na łamach „Politico” pisała o niej Molly McKew:
 „To wizja wojny, z zaangażowaniem hakerów, mediów, biznesmenów, przecieków informacji, fałszywych wiadomości oraz z wykorzystaniem zwykłych i asymetrycznych środków militarnych. Dzięki internetowi i mediom społecznościowym możliwe stało się to, o czym radzieccy specjaliści od wojny psychologicznej mogli tylko marzyć – odziaływanie na politykę wewnętrzną wroga tylko za pomocą informacji. Doktryna Gierasimowa rozbudowuje nowe narzędzia, dzięki czemu metody niewojskowe nie tylko wspomagają działania militarne, ale stają się podstawowym sposobem osiągnięcia zwycięstwa. Same stają się działaniami wojennymi”.
Przewrót, którego dokonał Gierasimow, polega na tym, że zamiast wojny jako kontynuacji polityki, jak to chciał widzieć Carl von Clausewitz, Gierasimow sprawił, że stała się ona elementem polityki. W tej wizji wojna toczy się cały czas, nigdy nie ma pokoju – jest tylko kwestią okoliczności, jakie narzędzia w danym momencie zostaną wykorzystane. Nie ma już rozróżnienia na wojnę i pokój, na poziom taktyczny czy strategiczny, rozdzielenie na sfery cywilne lub wojskowe. Zanika różnica między internetowym trollem, załogą czołgu czy dyplomatą – oni wszyscy są jednocześnie spójnym zasobem operacji. Operacji, która ma siać niepewność co do intencji, zastraszać, dokonywać rozłamu w opinii publicznej – bez wystrzału paraliżować możliwość reakcji. Podkreślenie moje.
https://kulturaliberalna.pl/2022/02/22/sienkiewicz-czego-zachod-nie-rozumie-czyli-doktryna-gierasimowa/
   Autor tej rozprawki daje nam proste narzędzie niezbędne do oceny tego, co się dzieje u naszych sąsiadów i pomiędzy nimi. Znając tę doktrynę łatwiej zrozumiemy co stało się w Ameryce (Trump), we Francji, u nas choćby w wyborach jakie mamy za sobą , a i tych co przed nami z rolą kłamstwa stosowanego w kampanii wyborczej dla uzyskania przewagi.
   Nie trzeba sięgać daleko, aby zastanowić się do czego wykorzystano w Polsce „Katastrofę smoleńską”, „Ośmiorniczki”, podsłuchiwanie polityków w restauracji „Sowa i przyjaciele”, retorykę związaną z „Polską w ruinie” i wieloma innymi narzędziami walki, nie tylko wyborczej zresztą.
Przypomnijmy sobie jak władza przyłapana na kłamstwie obeszła się z aferą heiterską w swoich kręgach, z wszechogarniającym nepotyzmem, zawłaszczeniu państwa do własnych celów partyjnych, korupcją polityczną zapewniającą większość sejmową, praworządnością, podsłuchiwaniu obywateli w systemie Pegasus, skrzynką e-mailową Dworczyka i mnóstwem innych dowodów wykroczeń przeciw prawu i zwykłej przyzwoitości.
Czy tu wystarczy stosowana przez dzieci zasada: A ty to niby jesteś lepszy???
Wciąż za wszystkie niepowodzenia obwinia się Tuska i jego ekipę rządową, a także wyciąga się jakieś nowe świństwa mające w założeniu przykryć swoje wpadki.
Kłamstwo, manipulacja, dezinformacja zawsze były narzędziem wojny. Post prawda króluje wokół, a Internet i służalcze media stały się potężnym narzędziem wpływu. To dlatego społeczeństwo rosyjskie wciąż popiera swojego silnego przywódcę i dobrze mu życzy wierząc, że wszystko co robi, to czyni dla nich i dla „Mateczki Rosji”. „Jest mądrym człowiekiem i wie co robi” – powiada babuszka w telewizyjnym sondażu. Matka nie wierzy swojemu dziecku telefonującemu z Ukrainy z opisem działań Krasnoj Armii.
To zachodnia propaganda – powiada i ubolewa nad zmanipulowanym dzieckiem.
W najbliższą niedzielę będziemy świadkami wyborów na Węgrzech. Niezależnie od tego kto wygra warto przypomnieć sobie zawołanie naszego lidera po swoich przegranych wyborach. Był tak zafascynowany Orbanem że wygłosił swoje credo:
– Jestem głęboko przekonany, że przyjdzie taki dzień, kiedy będziemy mieli w Warszawie Budapeszt – mówił Jarosław Kaczyński po ogłoszeniu sondażowych wyników wyborów w 2011 roku.
 – Prędzej czy później zwyciężymy, bo po prostu mamy rację – dodał prezes PiS. Niedługo w Warszawie będzie Budapeszt! – powtórzył z naciskiem.
Właśnie mija 11 lat od tamtego momentu. W Polsce zdążono skopiować wszystkie rozwiązania genialnego Orbana. Czy to wystarczy aby zwyciężyć po raz kolejny?

W kwestii języka naszego powszedniego …

Wielokrotnie zabierałem głos na temat Dnia Języka Ojczystego na łamach tego bloga. TU LINK. Dzień ten przypada na 21 lutego, tak jak w inne lata bywało. Ktoś to czytał, ktoś dodatkowo jeszcze komentował, a ja otrzymywałem zwrotną odpowiedź utwierdzającą mnie w przekonaniu, że poruszam temat ważny i coś z tego będzie wynikać, przynajmniej w sferze przemyśleń.
Czy faktycznie coś z tego, co proponowaliśmy lub tylko wskazywaliśmy na taką potrzebę zostało wprowadzone w życie???
Mieliśmy w tym czasie dwie radykalne reformy systemu oświaty, a nawet połączenie dwóch wcześniej samodzielnych resortów oświaty i wychowania z resortem szkolnictwa wyższego, a wszystko po to, aby wydobyć naszą oświatę z zacofania, unowocześnić ją i uczynić bardziej skuteczną.
Jeszcze nie znamy owoców tego oświatowego zawrotu nauczycielskiej i uczniowskiej głowy, ale oceny już są i to bardzo negatywne. Jak ta zreformowana szkoła przygotuje społeczeństwo do wyzwań jakie stoją przed naszym narodem? Zobaczymy. Miejmy jednak świadomość faktu, że eksperymentujemy na żywym społeczeństwie, a pewnych złych rozwiązań nie da się łatwo wyeliminować.
   Ostatnio, będąc w kościele, usłyszałem jedno z czytań Pisma Świętego jakie przewidziano na dzień 19 lutego 2022.
Słuchałem, słuchałem i pomyślałem sobie, że zrobię z tego użytek przy okazji kolejnego Dnia Języka Ojczystego. Oto ten tekst:
1. Czytanie (Jk 3, 1-10) Jeśli ktoś nie grzeszy mową, jest mężem doskonałym
Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła

Niech zbyt wielu z was nie uchodzi za nauczycieli, moi bracia, bo wiecie, że tym bardziej surowy czeka nas sąd. Wszyscy bowiem często upadamy. Jeśli ktoś nie grzeszy mową, jest mężem doskonałym, zdolnym utrzymać w ryzach także całe ciało. Jeżeli przeto wkładamy koniom wędzidła do pysków, by nam były posłuszne, to kierujemy całym ich ciałem. Oto nawet okrętom, choć tak są potężne i tak silnymi wichrami miotane, niepozorny ster nadaje taki kierunek, jaki odpowiada woli sternika.
Tak samo język, mimo że jest małym organem, ma powód do wielkich przechwałek. Oto mały ogień, a jak wielki las podpala. Tak i język jest ogniem, sferą nieprawości. Język jest wśród wszystkich naszych członków tym, co bezcześci całe ciało, i sam trawiony ogniem piekielnym rozpala krąg życia.
Wszystkie bowiem gatunki zwierząt i ptaków, gadów i stworzeń morskich można ujarzmić, i rzeczywiście ujarzmiła je natura ludzka. Języka natomiast nikt z ludzi nie potrafi okiełznać; to zło niepohamowane, pełne zabójczego jadu. Za jego pomocą wielbimy Boga i Ojca i nim przeklinamy ludzi, stworzonych na podobieństwo Boże. Z tych samych ust wychodzi błogosławieństwo i przekleństwo. Tak być nie może, bracia moi!
Dodajmy do tego jeszcze rozważanie, a właściwie jego początek: https://niezbednik.niedziela.pl/artykul/3467/Damy-z-Bogiem-II-2022

– Ciekawe, czy ultra religijni przywódcy naszego kraju to samo usłyszeli co ja?
– A hierarchowie kościelnej nawy czytali może ten tekst przed wiernymi?
Każdy z nas, czy to wyznawca PiS-u, „czy totalnej opozycji” spotyka się z kierowanymi do „swoich” treściami , które nie służą budowaniu jedności wokół Polski i jej reprezentacji rządowej, czy choćby naszej racji stanu. Celem politycznych wystąpień jest podtrzymanie we władaniu tych, którzy walczą o utrzymanie się przy władzy lub tych, którzy walczą o zdobycie władzy tylko po to, aby nas, swoich wyborców uszczęśliwić.
Język propagandy jaki jest w tym „pożal się Boże” dialogu używany posługuje się jawnym kłamstwem, przemilczeniami, fake newsami  lub manipulacją (Słynna skrzynka e-mailowa Dworczyka).
Przyłapani na kłamstwie, czy dawniej niewyobrażalnych przypadkach nadużycia władzy przemilczają to lub bronią się  jak dziecko w piaskownicy podając przykłady podobnych przekrętów stosowanych przez poprzedników.
Ogromny okręt jakim jest Polska płynie po wzburzonych falach bezkresnego oceanu w nieznanym kierunku. Boję się tego, że nawet genialny sternik okrętu sam jeszcze tego nie wie.
On, wybraniec narodu, nie pyta suwerena o zdanie. On najlepiej wie w którą stronę pokręcić kołem sterowym, aby realizować swoją wolę.
Czy tak być powinno?

WIOSNO, przybywaj, czekamy…

Wśród zawirowań obserwowanych na polskiej scenie politycznej każde następne przebija swą grozą poprzednie i w ten sposób odsuwa je w cień. Przywykliśmy do tego, aby nie przyzwyczajać się do tego co było.
Po co rozpamiętywać. Niech robią to odpowiedzialne za to służby, prawda?
Po co komisja śledcza w sprawie „Pegasusa” jeśli mamy służby?
Po co nam wyroki TSUE, skoro mamy Trybunał Konstytucyjny RP?
Sami wiemy jak się rządzić i robimy to lepiej od innych, prawda?
Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz,
Ni dzieci nam germanił!
Orężny wstanie hufiec nasz,
Duch będzie nam hetmanił.
Pójdziem, gdy zabrzmi złoty róg!
Tak nam dopomóż Bóg!
   Nie wiem co powiedziała by dzisiaj Maria Konopnicka na ponowne odświeżenie ROTY i użycie jej  w takim właśnie kontekście. Może nie adresowanej wyłącznie do Niemiec, ale do lewaków, post komunistów
i innych różnokolorowych „pożal się Boże demokratów” z krajów UE, próbujących w zakamuflowany sposób wpływać na nasze społeczeństwo.
Zwłaszcza na demoralizację naszej młodzieży jakimiś innymi formami kształcenia niż te oficjalne serwowane w polskiej szkole.
Od wieków wiemy że :
„Zawsze takie Rzeczypospolite będą, jakie ich młodzieży chowanie’’- to cytat z aktu fundacyjnego Akademii Zamojskiej, założonej (1600) przez kanclerza Jana Zamoyskiego.
Za poprzedników (wina Tuska) zaniedbano wychowanie patriotyczne,
a i kształcenie obronne poszło w niepamięć. Na szczęście opamiętanie przyszło
w porę i to właśnie my podjęliśmy już odpowiednie kroki, aby się temu przeciwstawić i negatywne skutki demoralizacji odwrócić… Czy Wy też macie takie skojarzenia?
Jak to dobrze, że wiosna wyciągnie nas na świeże powietrze i przynajmniej w części uwolni nas od propagandy naszego rządu, a również od wpływu agentów innych państw sprytnie ulokowanych w naszych strukturach, aby podważać autorytet naszych przywódców.

Kowal i jego kleszcze…

Przed 10 laty, gdy prezes PiS walczył o władzę pisałem tu na blogu o nowym na naszym firmamencie politycznym tworze, jakim była wodzowska z założenia partia, która obrała sobie przydatną na czas wojny nazwę: Prawo i Sprawiedliwość. Tu link
   Wiemy jak doszło do wygrania wyborów parlamentarnych, później prezydenckich, i wszystkich kolejnych wyborów, jakie się przez te 10 lat przetoczyły przez Polskę. Wiemy choćby z e-maili M. Dworczyka, a i z wielu innych afer wydobytych na  światło dzienne przez dziennikarzy śledczych wciąż niezależnych jeszcze od władzy mediów jak wygląda tzw. ”kuchnia rządu i rządzenia”. Te niezależne od władzy media właśnie przypominają nam słynne już wystąpienia przedwyborcze pis-owskich kandydatów, które w świetle naszej dzisiejszej wiedzy są zaprzeczeniem tego wszystkiego, co wcześniej głosili. Dawno powinni zmienić nazwę partii na odwrotność tego, co zawierała na początku. Albo my, wyborcy powinniśmy zmienić partię rządzącą jako szkodzącą Polsce.
Liczba afer już ujawnionych, a z woli politycznej prezesa zamiecionych pod dywan jest podobno tylko wierzchołkiem góry lodowej. Kiedyś rozsypie się ten worek, albo dywan okaże się zbyt mały i wtedy dowiemy się prawdy o naszych finansach. O prawdziwym zadłużeniu skarbu państwa i o tym ile my, zwykli zjadacze chleba będziemy musieli spłacać za te wszystkie plusy dodatnie, które wektorowo zmieniły się w ujemne.
Władza okopała się mocno na swoich przyczółkach i broni się zajadle, doskonale wiedząc o co ta walka się toczy. Mając pod kontrolą niemal wszystkie mechanizmy kontrolne i powołane do tego służby specjalne, prokuraturę i sądownictwo i coraz silniejsze media „państwowe” na razie dobrze sobie radzą. Ostatni przyczółek kontrolny jakim jest NIK, wkrótce padnie pod uderzeniami służb, broniących tylko swoich nominatów. Po odsunięciu Banasia postawią na czele NIK swojego komisarza, a ten zadba, aby ujawnione nieprawidłowości w dysponowaniu pieniędzmi publicznymi i inne przekręty lub zaniedbania nie ujrzały światła dziennego.
A wokół Polski dzieje się sporo groźnych spraw. Rosja pewnie skorzysta ze sprawdzonej w różnych miejscach strategii podporzadkowania sobie Ukrainy lub jej części, jak i innych rejonów dawnego ZSRR. Czy dla nas będzie obojętne jak się ten problem zakończy. A przecież kryzys finansowy narasta i żadne tarcze ochronne go nie rozwiążą jeśli nie napłyną pieniądze przyznane nam w ramach „Planu Odbudowy”. Czy to jest dobry czas na „wojenkę z Unią Europejską”, na coraz wyraźniej wypowiadane wobec UE żądania mogące zakończyć się zupełnie inaczej niż sobie marzy prezes?

Poparcie dla PiS już teraz niemal zrównuje się z poparciem dla opozycji. Czy wytrzymają w tym składzie do wyborów?
– Czy dzisiejsza zmiana ministra finansów – typowego zderzaka, czy jak to niektórzy nazywają „kowalskich kleszczy” wystarczy, aby ludzie zapomnieli o drożyźnie, inflacji, o wszelkich kantach, o nieudanym starcie „Nowego Ładu”
i ponownie zaufali „Zjednoczonej Prawicy”?
 Ona jest zjednoczona, ale już tylko w temacie obrony nieuczciwie osiągniętych zdobyczy w spółkach skarbu państwa, administracji państwowej i samorządowej.
W cytowanym na wstępie tekście sprzed 10 lat napisałem w zakończeniu :
Pytano kiedyś:
– „Po co kowal ma kleszcze (długie obcęgi)?”
Odpowiedź brzmi: Aby się nie parzyć !
Pan prezes angażuje sporo takich „kleszczy”. Prześledźmy ilu takich oddanych bojowników miał, a ilu naszym kosztem nadal utrzymuje przy sobie. Dzięki temu jest wciąż przy władzy, nie ryzykując własnej odpowiedzialności. Byt polityczny i miejsce tych harcowników w szeregach wodzowskiej partii, to nie jest efekt ich samodzielnych osiągnięć, a wola prezesa. Pojawiają się, działają wg instrukcji, a potem są wyrzucani lub sami odchodzą, powracają skruszeni z niebytu do pierwszych linii walki, a to wszystko z woli lub za przyzwoleniem prezesa.

Tajemnice kuchni

Pracując w szkole zawodowej uczyłem między innymi towaroznawstwa. Wspominałem tu na blogu przygodę z uczniem, który zaliczał przedmiot i nie miał pojęcia skąd się biorą tkaniny lniane, a nawet sam len. Co dopiero mówić o pozyskiwaniu włókna lnianego i wytwarzaniu z niego tkanin. Posłużyłem się wtedy bajką „Jak to ze lnem było”. TU LINK
Zajęcia z towaroznawstwa żywności nasuwały inne okazje do refleksji. Słuchacze na ogół nie wiedzieli jak i z czego produkuje się na przykład wędliny, czy wyroby wędliniarskie. Zwykłe objaśnienie tego procesu przynosiło reakcje typu:
– Niech pan przestanie, bo nigdy nie wezmę tego do ust!!!
– To co mamy jeść, aby nie truć się ulepszaczami, wypełniaczami i temu podobnymi świństwami???
Tematy związane z fałszowaniem żywności lub nie przestrzeganiem zasad technologii i dobrych praktyk mobilizowały do pytań typu:
– To nikt tego nie kontroluje?
– Nie ma kar dla takich producentów?
 Oczywiście wyjaśniałem jak mogłem najlepiej z podkreślaniem zasady:
– Obywatelu, nie wierz zwodniczej reklamie, sam zapewnij sobie zdrową żywność. Uprawiaj warzywa i pozyskuj owoce z własnych ogródków lub kupuj u znanych i sprawdzonych producentów. Czytaj etykiety, sprawdzaj skład produktu i datę przydatności do spożycia. A jak cię mimo tego oszukają, to postaraj się o to, aby to był ten ostatni raz…
Klient może zwolnić z pracy każdego producenta, wystarczy, że będzie kupował u sprawdzonej  konkurencji – jak mawiał tuz amerykańskiego biznesu.
Całe to nawiązanie do tematu ma posłużyć pewnym skojarzeniom.
Wszyscy wiemy, że kuchnia nie jest najlepszym miejscem, do którego zaprosimy swoich gości. Mielibyśmy splątane ręce, a nogi pewnie same by się nam plątały, gdyby goście widzieli jak pracujemy, jak smakujemy i doprawiamy potrawy itd.
Co wszyscy robimy? Ukrywamy starannie nasze tajemnice i ewentualne pochwały kwitujemy słowami: spécialité de la maison – co znaczy po naszemu tyle co specjalność zakładu.

Pomijam – podobno narodową cechę naszych pań nie znoszących pochwał przy stole, gdyż to one pierwsze powiedzą gościom co im się nie udało, że to nic szczególnego, lub w inny sposób pomniejszą swoje zdolności, zasługi itd.
Kuchnia jest zatem pase i to wszędzie. Nawet w polityce.
Zdjęcie rozbawionego prezesa na wstępie pochodzi z 2015 roku i miało być aluzją do podsłuchanych w restauracji „Sowa i przyjaciele” rozmów prowadzonych przez przedstawicieli ówczesnej władzy, a dzisiejszej opozycji, którzy nie zdając sobie sprawy z zamontowanych podsłuchów gadali sobie nie zawsze prywatnie, posługując się swoim (knajackim – jak to mawiał pan prezes) językiem. Czy tylko wulgaryzmy były celem podsłuchu? Na pewno nie. Celem było przejrzenie sekretów tzw. kuchni rządzenia. Wszystkie podsłuchane informacje wykorzystano w kampanii wyborczej, aby totalnie pognębić konkurenta i wygrać wybory. I wygrali jak wiemy, lub dowiemy się wkrótce (?) z nowego przedmiotu wprowadzonego do szkół, o wdzięcznej nazwie: HIT, czyli Historia i teraźniejszość.

Aktualnie HIT -em są emaile z otwartej skrzynki Michała Dworczyka szefa kancelarii premiera, z których dowiadujemy się jak wyglądała kuchnia rządzenia w wykonaniu PiS przed dwoma laty. Wstydliwe materiały powstały rzekomo w jednym z krajów bliskiego nam Wschodu i służą imperialnym celom Rosji.
Śmiechu warte są te tłumaczenia. Nie tylko te przecież, bo sprawa programu szpiegującego Pegasus jeszcze ciekawiej się zapowiada.
Czy zostanie kiedyś wyjaśniona???
Śmiem wątpić.

Narodowcy uczcili twórców Niepodległości…

   Co roku bywałem na lokalnych obchodach Święta Niepodległości.
Miałem poczucie obowiązku uczestnictwa, bo wydawało mi się, że nauczyciele to ludzie światli, wobec których powinno się stosować  niegdysiejszą zasadę: Noblesse oblige, czyli po naszemu „szlachectwo zobowiązuje”. Historia jest bogata w przykłady takich postaw członków elity, co by to nie znaczyło.
Z roku na rok coraz mniej osób widziałem wokół siebie na tych obchodach. Gdy robiłem zdjęcia dla dokumentowania tego wydarzenia, to starałem się tak kadrować wnętrze kościoła, czy sali szkolnej, gdzie była organizowana akademia ku czci, aby nie było widać pustych miejsc. Słuchałem przemówień na obchodach państwowych i kazań w kościele. Opisywałem też na blogu przebieg uroczystości i dzieliłem się wrażeniami i przemyśleniami z tych wydarzeń.
Udostępniałem te teksty na Fb i oczekiwałem na komentarze, których niestety było coraz mniej.
W tym roku coś mnie jednak odwiodło od rutynowo powtarzanych zachowań dobrze ułożonego Polaka i Obywatela. Nie poszedłem do kościoła na mszę za Ojczyznę i wolałem nie pytać co było treścią okazjonalnego kazania. Na zdjęciach jakie udostępniono widziałem poczty sztandarowe strażaków, niewielu podobnych mi obywateli i młodzież szkolną z klas o profilu wojskowym oraz aktywną drużynę harcerzy, którzy jako tako wypełniali kościół.

   Siedząc w domu mogłem więcej czasu poświecić na obserwację święta zadumy, czy raczej zadymy w wykonaniu narodowców uczestniczących w centralnych obchodach, które zorganizowano w … Krakowie, bo tam przeniosła się cała nasza elita rządząca. Warszawa została udostępniona niejakiemu Robertowi Bąkiewiczowi. To on kroczył na przedzie, przemawiał, a w przemówieniach wyznaczał kierunki działania na przyszłość. „Powiedział co wiedział” – mawiano kiedyś o takich mówcach, którzy zanim zabiorą głos nie sprawdzają, czy ich język jest podłączony do mózgu. Jaki będzie skutek tak buńczucznie uprawianej polityki?
Tego nikt nie wie. Wszystkich naszych tradycyjnych sojuszników mamy już poobrażanych na dobre. Zostajemy sami i to na własne żądanie.
Jeśli nam pomogą w kryzysie migracyjnym i ochronie granicy, to tylko dlatego że nasze problemy stają się problemami również naszych partnerów z UE, czy USA i NATO. Jak na razie mamy dość niepokojące wieści dobiegające ze wschodu i nikt nie wie jak to się zakończy.
Na swoim koncie FB udostępniłem zdjęcie Marszałka stojącego na naszym rynku i spoglądającego na wiązanki biało-czerwonych kwiatów jakie złożono u jego stóp. Pod, a właściwie nad zdjęciem z 2015 roku umieściłem słowa:

Tłumnie przybyli
Huku narobili…
Wieniec zostawił
Do zadumy mnie, zmusili…

Ludzie, to lubią jak im się coś gwarantuje…

Posłużę się dzisiaj fragmentem reklamy powtarzanej od jakiegoś czasu w „Jedynce” Polskiego Radia. To nie ma żadnego związku z polityką, ale …
U nas wszystko może mieć wymowę polityczną, więc i te słowa trafiają do mojej wyobraźni.
Obserwuje wydarzenia zachodzące w czasie po wyborach parlamentarnych i czytam sporo na temat różnych kalkulacji próbujących snuć hipotezy na temat, „co teraz będzie…”.  Słucham jeszcze więcej, bo w kręgu moich zainteresowań leży zarówno rządowa „Jedynka” Polskiego Radia i polskojęzyczna stacja TVN 24. Mam więc szeroki przegląd poglądów i opinii wygłaszanych i pisanych tak uczciwie, z serca, przez sprawdzonych, rzetelnych dziennikarzy, jak i takich piszących lub wyrażających poglądy wygłaszane na zamówienie konkretnej partii.
Dzieje się naprawdę sporo, bo to Senat odbity, Rząd powołany, teka ministra sportu w rękach nad wyraz wysportowanego premiera, NIK czeka na kontrolę komisji senackiej i pierwsze już inicjatywy rządowe uchwalające warunki realizacji obietnic z ostatniej kampanii wyborczej.
Czekam na expose premiera, chociaż wiem, co powie i coś tak mi się wydaje, że nie zaskoczy mnie już niczym. Nawet obrazem niezwykle skutecznego rządzenia, polską wersją dobrobytu, milionem aut elektrycznych, doliną krzemową, mieszkaniem +, stocznią produkującą promy, przekopem mierzei wiślanej, centralnym portem lotniczym, silną i nowocześnie uzbrojoną armią itd., itp.
Sporo tego już nam obiecano, a przecież dopiero startuje kampania wyborcza prezydenta RP i tu też sporo nam obiecają, bo na ostro sprawdzono to, co ująłem w słowach zawartych w tytule. Ludzie, to lubią jak się im coś gwarantuje…
Ostatnia, szeptana kampania wyborcza była przepełniona takim właśnie, praktycznym podejściem do kandydatów.
Wszyscy panie obiecywali, ale ci wreszcie dają… Dali to i tamto, a wszystko ze znakiem „+”
   Przeciwnicy rozdawnictwa, wieszczący od początku katastrofę finansową w razie spowolnienia gospodarki silnie powiązanej z Niemcami i innymi państwami UE mają już wyrobione zdanie na temat tego, co już się stało i co będzie, jak prognozy osłabienia tempa wzrostu PKB się spełnią i nie daj Boże poszybują jeszcze w dół.
Pozwolą Państwo, że nie będę silił się na analizę wizji snutej przez rząd, ani tej złowieszczej, podsuwanej przez opozycję. Posłużę się tekstem Łukasza Warzechy – prawicowego dziennikarza oceniającego początek kadencji nowego, prawicowego w przewadze Sejmu i prawicowego przecież rządu: Oto ten tekst
Liczę na konstruktywną rozmowę.

Pogadali – jak premier z Premierem

Nasza władza świętuje półmetek. Właśnie wczoraj odbyła się przedziwna konferencja prasowa. Pani de nomie  premier Beata Szydło przybyła do siedziby de facto Premiera Jarosława Kaczyńskiego aby wysłuchać Jego (z całym uszanowaniem…) oceny dwulecia sprawowanej przez nią władzy i wygłosić na tej kanwie swoją ocenę rządu i jego dokonań. Czytaj dalej

Wyskoczyłem przed szereg?

Przyznaję, że w poprzednim tekście dość gorączkowo zareagowałem na objawioną przez panią Szydło zapowiedź zmian personalnych w rządzie. I to już przez samo podjęcie tematu. Z dotychczasowego przebiegu debaty już jasno wynika, że nasi politycy po to rzucili nowy temat aby odwrócić uwagę społeczeństwa od protestu lekarzy, wizyty przedstawicieli ONZ, którzy bardzo krytycznie ocenili zmiany w polskim prawie jak również od konfliktu na osi prezydent – prezes PiS. Ponieważ temat jest bardzo nośny, a czas sfinalizowania zapowiedzi o zmianach w składzie rządu wciąż jest odległy, to jeszcze długo będziemy świadkami wielu ciekawych wypowiedzi. Będę śledził te wątki aby przekonać się czy choćby w części miałem rację.

Podejmując temat polityczny naraziłem się wielu czytelnikom, którzy nie znoszą polityki lub mają inne od moich poglądy. To stąd, jak rozumiem wynika niemal całkowity brak komentarzy. Mam zatem kolejne doświadczenie i chyba muszę tę nauczkę uwzględnić lub „zwijać interes”… albo przenieść politykę w inne miejsce, gdzie ludzie są nią zainteresowani.