Wojenko, wojenko, cóżeś Ty za pani…

Od pierwszego dnia wojny w Ukrainie śledzę jej przebieg posługując się stacją TVN 24 i „Jedynką” Polskiego Radia. Mam więc jakąś średnią ocenę rozpiętą pomiędzy wersją koalicji rządowej i opozycji. Z radością przyjmuję jakieś, miejmy nadzieję na to że nie chwilowe, zbliżenie się tych obrazów. Rząd odzyskał nagle inicjatywę dyplomatyczną i miło patrzeć jak nasz premier pogania kanclerza Niemiec do czynnej pomocy Ukrainie, przy jednoczesnym osłabianiu Putina. Cieszy mnie fakt przebijania się do Europejskiej świadomości naszego podejścia do niezależności energetycznej, która powoli ale coraz skuteczniej doprowadza nas do uniezależnienia się od dostaw z Rosji.
Państwa potężniejsze od Polski, ale zbyt ufne w intencje Putina, jako dostawcy surowców energetycznych otrzymali nauczkę i muszą zweryfikować dotychczasowe podejście do wschodniego partnera.
Jestem jednak coraz bardziej przygnębiony tą wojną i wystraszony zarazem, bo Putin może okazać się nieobliczalny w swym zacietrzewieniu i przegrywając z teoretycznie słabszym  przeciwnikiem starcie na broń konwencjonalną może sięgnąć po broń nuklearną. Zaszkodzi więc nie tylko Ukraińcom, ale również swojemu narodowi i całej Europie.
Obserwując media społecznościowe co chwila natrafiam na „perełki” ukazujące zmieniające się gwałtownie nastawienie Rosjan i Europejczyków do dyktatora.
Napisał ktoś dla podkreślenia faktu zjednoczenie się Ukraińców wokół swojego prezydenta:
Nie obchodzi mnie jakie plany realizował Putin napadając na Ukrainę,
Ważniejsze jest to, czego nie planował, a zrealizował celująco…
Jakie recenzje zbiera przy okazji nasz prezydent, to już lepiej zamilczeć.
Wczoraj natrafiłem na filmik, w którym dwie cudne ukraińskie dziewczynki wyśpiewały swoje błaganie o zaprzestanie wojny i przywrócenie pokoju. Udostępniłem to natychmiast, aby mogły trafić do serc i umysłów innych. OTO Ta piosneczka
Jeszcze jedno bulwersujące zdjęcie z Facebooka.
Dziewczyna, czy może żona żegna chłopaka, czy męża idącego walczyć o niepodległość.
W podpisie słowa:
Ludzie, którzy idą na wojnę, nie chcą wojny
Ludzie, którzy chcą wojny, nie idą na wojnę…

Od razu nasuwają się sceny z pogranicza często pokazywane w naszej telewizji. Mąż, czy ojciec przywozi swoją rodzinę pod przejście graniczne, a sam wraca walczyć. Jak dramatyczne to muszą być chwile dla żony, matki, dzieci i samego żołnierza. Jaka niepewność jutra dla obu rozdzielonych części rodzin. Ile jest tam takich rodzin?
Wszystkim ludziom marzy się wdrożenie w życie jednego wezwania i dążenia wyrażanego we wszystkich językach świata: Nigdy więcej wojny!!!
Czy ktoś ze współczesnych dożyje takich czasów?
W czasie gdy trwała wojna w byłej Jugosławii, w naszej telewizji pokazywano program skierowany przeciwko wojnie. Zapamiętałem śpiewany przez wszystkich występujących artystów utwór do wiersza Wojciecha Młynarskiego „Odgłosy wojny”, którego fragment tu przytaczam:
Dłoń mej Córki piłkę chcąc chwycić nagle ściska się niespokojnie,
na ekranie ranni, zabici, córka pyta, czy będzie wojna ?
Fonia wzmacnia wystrzałów echo, wizja zbliża krew na ekranie,
mówię: Córko, to tak daleko i wiem, że kłamię…

Refren: Jak bolesne szkło pod powieką kaleczące źrenicę bystrą
wojna nigdy nie jest daleko, wojna zawsze jest bardzo blisko.

Blisko skroni i blisko serca, blisko mózgu, blisko sumienia,
blisko myśli, co mózg przewierca: gdzie jest rada, gdy rady nie ma ?
Blisko klonów na mej ulicy, skweru, co się może stać grobem,
blisko lęku i znieczulicy i skargi Niobe.

Refren: Jak bolesne szkło pod powieką kaleczące źrenicę bystrą
wojna nigdy nie jest daleko, wojna zawsze jest bardzo blisko…
  Już kiedyś używałem tego wiersza, aby podkreślić dramatyzm chwili, w której groźby stają się faktem i wróg pojawia się w naszym otoczeniu, aby nas zastraszyć, ograbić, pozbawić należnych praw, albo fizycznie wyeliminować. Mówiłem o tym w szkole, gdzie uczyłem przysposobienia obronnego. W reakcji na te słowa jedna z uczennic przyniosła na lekcje wykonane przez siebie portfolio z dokumentacją prasową przeżywanej wtedy na świeżo wojny w Jugosławii. Państwa Europy, choćby poprzez przynależność do Unii łączyły się, a Jugosławia na odwrót,  przeprowadzała proces krwawego podziału. Wtedy też byliśmy wystraszeni mimo, że było to dość daleko od naszych granic.
Ta dziewczyna skupiła się nad tym, aby ukazać dzisiejsze realia wojny prowadzonej przy udziale telewizji i mediów. Ludzie siedzący w fotelach, popijając ulubione drinki, dzięki telewizji mogą sobie oglądać sceny wojenne serwowane przez niemal całą dobę i pocieszać się tym, że to daleko.
Ona ten argument, że to daleko, ujęła w postać własnoręcznie napisanych wierszy. Zrobiło to na mnie ogromne wrażenie i dlatego spopularyzowałem jej dzieło w pokoju nauczycielskim i w drugiej szkole, w której uczyłem na pół etatu.

Mówiąc o wojnie do uczniów w szkole średniej podkreślałem niewyobrażalne okrucieństwo na jakie narażeni są zwłaszcza ludzie cywilni, którzy tracą cały dobytek, tracą bliskich, a sami doznają skutków przemocy i poniewierki.
M. Rodowicz, w jednej z piosenek odwołuje się do kobiet śpiewając:
Niechaj każda w progu stanie,
Swoich chłopców na spotkanie śmierci nie dajcie,
Nie dajcie

No tak… Kobiety wiele mogą uczynić dla zachowania pokoju, tylko kto obroni ich dom, miasto, kraj?
Trudne to sprawy. Jest okazja się nad tym zastanowić

W kwestii języka naszego powszedniego …

Wielokrotnie zabierałem głos na temat Dnia Języka Ojczystego na łamach tego bloga. TU LINK. Dzień ten przypada na 21 lutego, tak jak w inne lata bywało. Ktoś to czytał, ktoś dodatkowo jeszcze komentował, a ja otrzymywałem zwrotną odpowiedź utwierdzającą mnie w przekonaniu, że poruszam temat ważny i coś z tego będzie wynikać, przynajmniej w sferze przemyśleń.
Czy faktycznie coś z tego, co proponowaliśmy lub tylko wskazywaliśmy na taką potrzebę zostało wprowadzone w życie???
Mieliśmy w tym czasie dwie radykalne reformy systemu oświaty, a nawet połączenie dwóch wcześniej samodzielnych resortów oświaty i wychowania z resortem szkolnictwa wyższego, a wszystko po to, aby wydobyć naszą oświatę z zacofania, unowocześnić ją i uczynić bardziej skuteczną.
Jeszcze nie znamy owoców tego oświatowego zawrotu nauczycielskiej i uczniowskiej głowy, ale oceny już są i to bardzo negatywne. Jak ta zreformowana szkoła przygotuje społeczeństwo do wyzwań jakie stoją przed naszym narodem? Zobaczymy. Miejmy jednak świadomość faktu, że eksperymentujemy na żywym społeczeństwie, a pewnych złych rozwiązań nie da się łatwo wyeliminować.
   Ostatnio, będąc w kościele, usłyszałem jedno z czytań Pisma Świętego jakie przewidziano na dzień 19 lutego 2022.
Słuchałem, słuchałem i pomyślałem sobie, że zrobię z tego użytek przy okazji kolejnego Dnia Języka Ojczystego. Oto ten tekst:
1. Czytanie (Jk 3, 1-10) Jeśli ktoś nie grzeszy mową, jest mężem doskonałym
Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła

Niech zbyt wielu z was nie uchodzi za nauczycieli, moi bracia, bo wiecie, że tym bardziej surowy czeka nas sąd. Wszyscy bowiem często upadamy. Jeśli ktoś nie grzeszy mową, jest mężem doskonałym, zdolnym utrzymać w ryzach także całe ciało. Jeżeli przeto wkładamy koniom wędzidła do pysków, by nam były posłuszne, to kierujemy całym ich ciałem. Oto nawet okrętom, choć tak są potężne i tak silnymi wichrami miotane, niepozorny ster nadaje taki kierunek, jaki odpowiada woli sternika.
Tak samo język, mimo że jest małym organem, ma powód do wielkich przechwałek. Oto mały ogień, a jak wielki las podpala. Tak i język jest ogniem, sferą nieprawości. Język jest wśród wszystkich naszych członków tym, co bezcześci całe ciało, i sam trawiony ogniem piekielnym rozpala krąg życia.
Wszystkie bowiem gatunki zwierząt i ptaków, gadów i stworzeń morskich można ujarzmić, i rzeczywiście ujarzmiła je natura ludzka. Języka natomiast nikt z ludzi nie potrafi okiełznać; to zło niepohamowane, pełne zabójczego jadu. Za jego pomocą wielbimy Boga i Ojca i nim przeklinamy ludzi, stworzonych na podobieństwo Boże. Z tych samych ust wychodzi błogosławieństwo i przekleństwo. Tak być nie może, bracia moi!
Dodajmy do tego jeszcze rozważanie, a właściwie jego początek: https://niezbednik.niedziela.pl/artykul/3467/Damy-z-Bogiem-II-2022

– Ciekawe, czy ultra religijni przywódcy naszego kraju to samo usłyszeli co ja?
– A hierarchowie kościelnej nawy czytali może ten tekst przed wiernymi?
Każdy z nas, czy to wyznawca PiS-u, „czy totalnej opozycji” spotyka się z kierowanymi do „swoich” treściami , które nie służą budowaniu jedności wokół Polski i jej reprezentacji rządowej, czy choćby naszej racji stanu. Celem politycznych wystąpień jest podtrzymanie we władaniu tych, którzy walczą o utrzymanie się przy władzy lub tych, którzy walczą o zdobycie władzy tylko po to, aby nas, swoich wyborców uszczęśliwić.
Język propagandy jaki jest w tym „pożal się Boże” dialogu używany posługuje się jawnym kłamstwem, przemilczeniami, fake newsami  lub manipulacją (Słynna skrzynka e-mailowa Dworczyka).
Przyłapani na kłamstwie, czy dawniej niewyobrażalnych przypadkach nadużycia władzy przemilczają to lub bronią się  jak dziecko w piaskownicy podając przykłady podobnych przekrętów stosowanych przez poprzedników.
Ogromny okręt jakim jest Polska płynie po wzburzonych falach bezkresnego oceanu w nieznanym kierunku. Boję się tego, że nawet genialny sternik okrętu sam jeszcze tego nie wie.
On, wybraniec narodu, nie pyta suwerena o zdanie. On najlepiej wie w którą stronę pokręcić kołem sterowym, aby realizować swoją wolę.
Czy tak być powinno?

WIOSNO, przybywaj, czekamy…

Wśród zawirowań obserwowanych na polskiej scenie politycznej każde następne przebija swą grozą poprzednie i w ten sposób odsuwa je w cień. Przywykliśmy do tego, aby nie przyzwyczajać się do tego co było.
Po co rozpamiętywać. Niech robią to odpowiedzialne za to służby, prawda?
Po co komisja śledcza w sprawie „Pegasusa” jeśli mamy służby?
Po co nam wyroki TSUE, skoro mamy Trybunał Konstytucyjny RP?
Sami wiemy jak się rządzić i robimy to lepiej od innych, prawda?
Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz,
Ni dzieci nam germanił!
Orężny wstanie hufiec nasz,
Duch będzie nam hetmanił.
Pójdziem, gdy zabrzmi złoty róg!
Tak nam dopomóż Bóg!
   Nie wiem co powiedziała by dzisiaj Maria Konopnicka na ponowne odświeżenie ROTY i użycie jej  w takim właśnie kontekście. Może nie adresowanej wyłącznie do Niemiec, ale do lewaków, post komunistów
i innych różnokolorowych „pożal się Boże demokratów” z krajów UE, próbujących w zakamuflowany sposób wpływać na nasze społeczeństwo.
Zwłaszcza na demoralizację naszej młodzieży jakimiś innymi formami kształcenia niż te oficjalne serwowane w polskiej szkole.
Od wieków wiemy że :
„Zawsze takie Rzeczypospolite będą, jakie ich młodzieży chowanie’’- to cytat z aktu fundacyjnego Akademii Zamojskiej, założonej (1600) przez kanclerza Jana Zamoyskiego.
Za poprzedników (wina Tuska) zaniedbano wychowanie patriotyczne,
a i kształcenie obronne poszło w niepamięć. Na szczęście opamiętanie przyszło
w porę i to właśnie my podjęliśmy już odpowiednie kroki, aby się temu przeciwstawić i negatywne skutki demoralizacji odwrócić… Czy Wy też macie takie skojarzenia?
Jak to dobrze, że wiosna wyciągnie nas na świeże powietrze i przynajmniej w części uwolni nas od propagandy naszego rządu, a również od wpływu agentów innych państw sprytnie ulokowanych w naszych strukturach, aby podważać autorytet naszych przywódców.

Kowal i jego kleszcze…

Przed 10 laty, gdy prezes PiS walczył o władzę pisałem tu na blogu o nowym na naszym firmamencie politycznym tworze, jakim była wodzowska z założenia partia, która obrała sobie przydatną na czas wojny nazwę: Prawo i Sprawiedliwość. Tu link
   Wiemy jak doszło do wygrania wyborów parlamentarnych, później prezydenckich, i wszystkich kolejnych wyborów, jakie się przez te 10 lat przetoczyły przez Polskę. Wiemy choćby z e-maili M. Dworczyka, a i z wielu innych afer wydobytych na  światło dzienne przez dziennikarzy śledczych wciąż niezależnych jeszcze od władzy mediów jak wygląda tzw. ”kuchnia rządu i rządzenia”. Te niezależne od władzy media właśnie przypominają nam słynne już wystąpienia przedwyborcze pis-owskich kandydatów, które w świetle naszej dzisiejszej wiedzy są zaprzeczeniem tego wszystkiego, co wcześniej głosili. Dawno powinni zmienić nazwę partii na odwrotność tego, co zawierała na początku. Albo my, wyborcy powinniśmy zmienić partię rządzącą jako szkodzącą Polsce.
Liczba afer już ujawnionych, a z woli politycznej prezesa zamiecionych pod dywan jest podobno tylko wierzchołkiem góry lodowej. Kiedyś rozsypie się ten worek, albo dywan okaże się zbyt mały i wtedy dowiemy się prawdy o naszych finansach. O prawdziwym zadłużeniu skarbu państwa i o tym ile my, zwykli zjadacze chleba będziemy musieli spłacać za te wszystkie plusy dodatnie, które wektorowo zmieniły się w ujemne.
Władza okopała się mocno na swoich przyczółkach i broni się zajadle, doskonale wiedząc o co ta walka się toczy. Mając pod kontrolą niemal wszystkie mechanizmy kontrolne i powołane do tego służby specjalne, prokuraturę i sądownictwo i coraz silniejsze media „państwowe” na razie dobrze sobie radzą. Ostatni przyczółek kontrolny jakim jest NIK, wkrótce padnie pod uderzeniami służb, broniących tylko swoich nominatów. Po odsunięciu Banasia postawią na czele NIK swojego komisarza, a ten zadba, aby ujawnione nieprawidłowości w dysponowaniu pieniędzmi publicznymi i inne przekręty lub zaniedbania nie ujrzały światła dziennego.
A wokół Polski dzieje się sporo groźnych spraw. Rosja pewnie skorzysta ze sprawdzonej w różnych miejscach strategii podporzadkowania sobie Ukrainy lub jej części, jak i innych rejonów dawnego ZSRR. Czy dla nas będzie obojętne jak się ten problem zakończy. A przecież kryzys finansowy narasta i żadne tarcze ochronne go nie rozwiążą jeśli nie napłyną pieniądze przyznane nam w ramach „Planu Odbudowy”. Czy to jest dobry czas na „wojenkę z Unią Europejską”, na coraz wyraźniej wypowiadane wobec UE żądania mogące zakończyć się zupełnie inaczej niż sobie marzy prezes?

Poparcie dla PiS już teraz niemal zrównuje się z poparciem dla opozycji. Czy wytrzymają w tym składzie do wyborów?
– Czy dzisiejsza zmiana ministra finansów – typowego zderzaka, czy jak to niektórzy nazywają „kowalskich kleszczy” wystarczy, aby ludzie zapomnieli o drożyźnie, inflacji, o wszelkich kantach, o nieudanym starcie „Nowego Ładu”
i ponownie zaufali „Zjednoczonej Prawicy”?
 Ona jest zjednoczona, ale już tylko w temacie obrony nieuczciwie osiągniętych zdobyczy w spółkach skarbu państwa, administracji państwowej i samorządowej.
W cytowanym na wstępie tekście sprzed 10 lat napisałem w zakończeniu :
Pytano kiedyś:
– „Po co kowal ma kleszcze (długie obcęgi)?”
Odpowiedź brzmi: Aby się nie parzyć !
Pan prezes angażuje sporo takich „kleszczy”. Prześledźmy ilu takich oddanych bojowników miał, a ilu naszym kosztem nadal utrzymuje przy sobie. Dzięki temu jest wciąż przy władzy, nie ryzykując własnej odpowiedzialności. Byt polityczny i miejsce tych harcowników w szeregach wodzowskiej partii, to nie jest efekt ich samodzielnych osiągnięć, a wola prezesa. Pojawiają się, działają wg instrukcji, a potem są wyrzucani lub sami odchodzą, powracają skruszeni z niebytu do pierwszych linii walki, a to wszystko z woli lub za przyzwoleniem prezesa.