Kiedy życie ci dokuczy, a los nawet z nóg cię zetnie…

Przed dwoma laty pisałem o narzekaniu, które podobno jest naszą narodową cechą. Z komentarzy, jakimi opatrzyli ten teksy moi czytelnicy wynika, że może jednak to tylko jeden z dość licznych stereotypów,jakimi obdarowano naszą nację. Ja napisałem tak jak wówczas myślałem. Podobnie traktujcie odpowiedzi na ówczesne komentarze. Zapraszam ponownie do lektury, gdyż przydarzyło mi się zdobyć nowe doświadczenie w tym względzie i chciałbym ponownie przedyskutować niegdysiejsze i obecne poglądy na ten temat:
https://tatulowe.wordpress.com/2016/01/14/jak-leci-dziekuje-nie-moge-narzekac/

W tych dniach Facebook przypomniał mi zamieszczone kiedyś na moim profilu zdjęcie napisanej przez odręcznie na serwetce sentencji, która rozpoczyna dzisiejszą notkę. Postanowiłem ją udostępnić ponownie dopisując od siebie stwierdzenie raczej niż pytanie:
 – To wciąż działa… Już po chwili pojawił się pierwszy komentarz, a za nim następne. Tak od słowa doi słowa zaczęła się taka rozmowa:

– Ania – Też tak myślę
– Peter K. – Ja się nie zgadzam, bo żyjemy w czasach gdzie młodzi ludzie boją się powiedzieć, że coś jest nie tak, powinniśmy promować, że czasem, gdy nie wszystko się układa, to można o tym mówić otwarcie, jest coraz więcej samobójstw młodych ludzi, bo nie rozmawiamy. W Wielkiej Brytanii w tym roku zaczęta została kampania reklamowa „Its ok not to be OK”. Ma na celu zwiększenie liczby osób, które nie chowają w sobie uczuć, a gdy mają problem, to będą mówić o tym głośno i wyraźnie. Najlepszym przykładem jest Robbin Williams, aktor komiczny rozśmieszający miliony, ale jednak cierpiący w środku. Zacznijmy mówić młodym i nie tylko młodym ludziom, że „kiedy coś ci się nie udaje i to cię głębi, to na pytanie jak się czujesz, ty odpowiedz – pomóż mi” . To moja wersja tego powiedzenia
– Czesław – Dziękuję Piotrze. Ta odzywka na zdjęciu napisana jest w stylu rozmów amerykańskich, w których wypada się uśmiechać i potwierdzać, że jest OK.
– Ania Ł. – Bo z niepowodzeń większość ludzi się cieszy… ·
– Czesław B. – Z cudzych niepowodzeń – dodajmy
– Ania Ł. Dokładnie, więc jak to ich drażni, gdy mówimy, że wszystko jest OK.
– Czesław B. – Ale trzeba wziąć pod uwagę i taką naszą narodową cechę jak narzekanie. Zwykle na pytanie: – Jak leci?  Słyszymy całą listę chorób i utyskiwań
– Ania Ł. – To nie ja.  Trzeba szukać pozytywów we wszystkim. Dzieci to mój najlepszy pozytyw 😁
– Jan C, … A tak mówiąc między nami dwojakiego dopniesz celu
– nieżyczliwym usta zamkniesz, radość wzbudzisz w przyjacielu.

– Czesław B. Tak jest. Dziękuję!!!
Tyle się wydarzyło, ale mam nadzieję, że rozmowa będzie się toczyła nadal i dostarczy nam argumentów przemawiających zarówno za odrzuceniem narzekania jak i za otwartością wobec innych. Zwłaszcza wtedy, kiedy:

„Życie ci dokuczy, a los nawet z nóg cię zetnie…”

9 uwag do wpisu “Kiedy życie ci dokuczy, a los nawet z nóg cię zetnie…

  1. Nasza historia pełna jest rożnych zdarzeń. Z jakiegoś powodu wmawiają nam od początku, że zawsze mieliśmy pod wiatr. Jak tu być pozytywnym? Od czterdziestego piątego do osiemdziesiątego dziewiątego ponoć nie istnieliśmy. Teraz też mamy pod wiatr. Jak się ma plusy w dupie to lepiej nie narzekać na zatwardzenie. Bardzo mi się to spodobało.

    Polubione przez 1 osoba

      • Ja z uporem maniaka będę twierdził, że głównym problem młodych ludzi jest brak perspektyw. O tym się mówi, każdy widzi i wie i mało kogo to obchodzi. Młodzi po skończeniu nauki nie wytrzymują zderzenia ze światem realnym. I wcale mnie to nie dziwi. Oczekiwania i ich spełnienie to dwie rożne rzeczy. Narzekanie to jednak coś innego. Często narzekamy dla samego narzekania. W tym względzie ogromnie przypadła mi do gustu wypowiedz Jurka Owsiak, który na chyba Uniwersytecie Wrocławskim powiedział, że każdy po skończeniu nauki, powinien co najmniej na dwa lata zostać wydalonym kraju bez możliwości powrotu. Nauka innych kultur sposobu życia mogłaby wiele nauczyć i skończyć to narzekanie właśnie.

        Polubione przez 2 ludzi

      • Dość śmiała teza, ale zważ na to, że w wieku 18 lat nasze pociechy mają za sobą już 17 lat siedzenia przed ekranem gadżetów IT, które w znacznym stopniu ukształtowały ich pogląd na świat. W nowym miejscu też sięgną po to samo… Złudę i ułudę

        Polubione przez 1 osoba

      • No właśnie Czesław, złuda i układa. Faszerują ich wiadomościami o celebrytach i ich „genialnym” przepisie na życie. Zero przygotowania do życia. Kolorowe obrazki. A życie nie jest niestety tylko kolorowe. Czego większość tych co sięgają po broń to młodzi ludzi? Wirtualne kłamstwo w zderzeniu z brutalnymi realiami. Ja tego nie miałem. Miałem marzenia ale żyłem w realnym świecie. To się nie zmieni bo nikomu na tym specjalnie nie zależy, poza gadaniem.

        Polubione przez 2 ludzi

  2. Andrzej MrAB0604 pisze:

    Owszem, że jest świetnie powiedzieć mogę, ale i tak we mnie siedzi to co wiem, to co czuję, to co widzę. Mam świadomość, że nie jest to obiektywny osąd. Inni przecież patrzą na to po swojemu. Jak jest u mnie dzisiaj? Świetnie, ale nie do końca.

    Polubione przez 1 osoba

    • Przy pisaniu pierwszego tekstu raczej nie miałem wątpliwości. Przy drugim podejściu komentarz Petera, który mieszka w Szkocji zachwiał moimi poglądami na sprawę. Bardzo lubiłem Williamsa i czytałem sporo o końcówce jego życia. Do mnie ten przykład przemawia. Nie jestem już pewny tego, że powinniśmy pomagać słabszym, a może tylko bardziej wrażliwym w tym aby zostali twardzielami

      Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.